علويّين مغرب طبيب مخصوص گشت « 4 » و همين طبيب اريب است كه در كتب معمولهء اطباى حاليّه باسم اسرائيلى مشهور است از صد سال متجاوز عمر كرد و تا آخر عمر زوجه اختيار نكرد و بلا عقب از دنيا رفت وقتى از او پرسيدند دوست نمىدارى كه بعد از تو پسرى در دنيا بماند پاسخ داد كتاب حميّات براى بقاى ذكر من بهتر از پسر است و نيز مىگفت لى اربعة كتب تحيى ذكرى اكثر من الولد ( كتاب الحميّات ) ( كتاب الادوية و الاغذيه ) ( كتاب البول ) ( كتاب الاسطقسات ) * وفاتش بنا بنوشتهء مؤلف كشف الظنون در سنه عشرين و ثلثمائه ( 320 ) اتفاق افتاد آن طبيب را غير از چهار كتاب مذكور كتب ديكر است از جملهء آنها است ( كتاب الحدود و الرسوم ) ( كتاب بستان الحكمه ) ( كتاب المدخل الى المنطق ) ( كتاب المدخل الى صناعة لطب ) ( كتاب النبض ) ( كتاب فى الترياق ) ( كتاب فى الحكمة الالهيّه ) * 2 1 اسحق بن شليطا از اطباى بغداد و در عهد خلافت المطيع لله بيست و سيّم خليفهء عباسى وفات كرده اغلب اوقات خليفهء مزبور را بمشاركت ثابت بن سنان طبيب معالجه مىنموده * 2 1 اسحق بن على الطبيب الرهاوى مؤلف كتاب معروف ادب الطبيب است تاريخ وفاتش بدست نيامد * 2 1 اسحق بن عمران الطبيب ( المشهور بسم ساعه ) طبيبى متبحر و معالجى متدّرب و از اهل بغداد است اوّل حكيمى است كه فلسفه را در مغرب شايع نمود و طب را در آن بلاد بدرجهء كمال ارتقا داد در ايام دولت زيادة اللّه بن اغلب پادشاه افريقيّه برحسب احضار آن پادشاه داخل افريقيّه گرديد ابن ابى اصيبعه طبيب گويد

--> ( 4 ) ابو محمد عبيد اللّه بن محمد بن عبد اللّه بن ميمون بن محمد بن اسماعيل بن جعفر بن محمد بن على بن الحسين بن على بن ابي طالب عليهم السلام * اوّل خليفهء علويست كه در افريقيه ادعاى خلافت نموده و خود را مهدى لقب داد و داعى وى ابو عبد اللّه شيعى بود كه مردم افريقيّه را به طرف وى مىخواند و اوّل دولت و خلافت علويين در افريقيّه در سنهء دويست و نود و شش ( 296 ) و انقراض آنها در سال پانصد و شصت و هفت ( 567 ) هجرى بوده در نسب اين طايفه علمأ اختلاف كرده‌اند برخى انها را علوى ندانسته و بعقيدهء جماعتى بلاشك علوى مىباشند الشريف الرضى اعلى اللّه مقامه تصديق بعلوى بودن آنها كرده چنانچه فرمايد ( البس الذل فى بلاد الاعادى ) ( و بمصر الخليفة العلوى ) و قبل از خلافت علويّين زيادة اللّه بن اغلب در افريقيّه سلطنت داشته است ( لمؤلفه )